 |
| http://bit.ly/2qimkub |
بد نیست حالا که دم انتخابات! ریاست جمهوری! در نظام مقدس! ولایت مطلقهی فقیه است، نگاهی مختصر بیاندازیم به تقسیم بودجهی سال ۹۶، چرا این پیشنهاد را دادم؟ چون تمامی آقایان! کاندید ریاست جمهوری! دم از این میزنند که فلان کاندید، اینقدر دزدیده است یا فلان دولت باعث و بانی تمامی این معضلات اجتماعی است و ... اما هیچ کدام از آقایان کاندیدا! نمیگویند این همه که دم از مردم دوستی! (بله میدانم که برای شما هم، مثل من عجیب است که قاتل و پاسدار و ملا و ... دم از حقوق مردم بزنند) میزنند، سهم کارگران و زحمتکشان در بودجهی سال ۹۶ کجاست؟
حالا برویم سر بودجهی کل کشور ببینیم در سال ۹۶ چگونه تقسیم شده است.
بودجه کل مصوب مجلس نظام! برای سال 96 با 200 هزار میلیارد تومان افزایش نسبت به سال گذشته به یک میلیون و 152 هزار میلیارد تومان رسید. بیشترین بخش از این مبلغ به ارگانهای سرکوب، بهخصوص سپاه پاسداران اختصاص دارد. مبالغی که به مؤسسات وابسته به خامنهای تعلق میگیرد، بسیار شگفتانگیز است. بهعنوان مثال مبلغ 21000 میلیارد تومان به کمیته خمینی داده شد. در جای دیگری تصریح شده است که «بازپرداخت بدهی دولت به ستاد اجرایی خمینی و شرکتهای وابسته به آن تا سقف 10 هزار میلیارد تومان خواهد بود که پرداخت به آنها بر تمامی پرداختهای خزانهداری کل، مقدم است».
مؤسسات وابسته به خامنهای و سپاه پاسداران بیش از 60 درصد بودجه سالانه کشور را، بدون اینکه به کسی حساب پس بدهند میبلعند. «بخش عظیمی از حجم اقتصاد در اختیار دولت، حاکمیت، شرکتها و بنگاههای فرادولتی، سهمیهبگیر، غیرپاسخگو، بدون کنترل و ... قرار دارد». آن روی سکه «شرکتها و بنگاههای فرادولتی»، چاپ اسکناسهای بدون پشتوانه است که بهطور کامل علیه اقشار و طبقات زحمتکش است. [جهان صنعت - 20بهمن 94].
علی ربیعی، وزیر کار دولت «تدبیر و امید»! و معاون سابق وزارت اطلاعات و از شکنجهگران شناخته شده دههی 60، حداقل دستمزد کارگران برای سال 96 را، 930 هزار تومان در ماه یعنی حدود یک چهارم خط فقر اعلام کرد. به این ترتیب کارگران و خانوادههای ایشان که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند و بنا بر آمارهای دولتی به 40 میلیون نفر بالغ میشوند [خبرگزاری ایسنا - 17آذر 1395] در سال ۹۶ بیش از پیش با فقر و تبعیض و فشار مواجه خواهند شد. این در حالی است که بنا بر گزارش رئیس دیوان محاسبات نظام! به مجلس در مهر گذشته حقوق مدیران دستگاههای دولتی تا 53 میلیون تومن هم میرسد. در همین حال در اثر سیاستهای ضدکارگری این نظام! کارگران، گروه گروه بیکار میشوند.
نماینده مجلس نظام! از قم از تعطیلی بیش از 60 درصد صنایع کشور خبر داد و گفت: «سالانه نیاز به ایجاد یک میلیون شغل داریم و نزدیک به 8 میلیون بیکار داریم...». [خبرگزاری فارس -22شهریور95]
علی ربیعی، وزیر کار! در بوشهر اعتراف کرد که «میلیونها کارگر ایرانی فاقد قرارداد کار، حاشیهنشین و بیپناه در کشور وجود دارد...». [رسانههای حکومتی -28مرداد 95]
دبیرکل خانه کارگر ایران در روز 2 اردیبهشت 96 گفت: «در سال گذشته ۹۴ هزار کارگر بخش صنعت در ایران شغل خود را از دست دادهاند و اشتغال صنعتی شیب منفی دارد و دائماً کارگران بیکار میشوند».
یکی از کارگزاران نظام به نام غلامرضا عباسی گفت: «کارگران با قراردادهای موقت امنیت کاری ندارند. ۹۵ درصد کارگران قراردادی هستند و در واقعیت در کارهایی با ماهیت دائم و مستمر هم قراردادها موقتی است». [خبرگزاری رکنا - ۲۵ اسفند ۹۵]
دریابیگی دبیرخانه کارگر نظام! درمازندران گفت: «300 هزار نفر از کارگران صنوف مختلف مشکلات معیشتی دارند، نبود امنیت شغلی برای ۹۰ درصد کارگران و همچنین افزایش روند خصوصیسازی بدون توجه به امنیت شغلی از مشکلات کارگران است». [۶ اردیبهشت ۹۶]
تا اینجا معلوم شد که «کارگران و زحمتکشان، گوشت قربونیان» یعنی فقط چپاول و سرکوب بیشتر نصیبشان میشود. «بیکاری از آن کارگران، شلاق بر بدن کارگران، حقوقهای نجومی و اختلاسها از آن سران نظام مقدس، بودجه هم برای سرکوب بیشتر»!
اما حرفم با کارگران قهرمان و زحمتکشان عزیز، این نظام! ضدانسانی و ضدایرانی بر استثمار و چپاول زحمتکشان و کارگران بنا شده و هیچ تفاوتی بین کارگزاران جناح های مختلف آن وجود ندارد. غارت و چپاول همچون سرکوب و صدور تروریسم وجوه مشترک همه آنهاست. تا نظام منحوس ولایتفقیه بر سر کار است، کارگران و زحمتکشان ایرانی سهمی جز فقر و گرسنگی و بیکاری و تورم بیشتر ندارند. باید با شعار «نه به انتخابات قلابی و نه به این حکومت» بهپاخاست و انتخابات قلابی ریاستجمهوری! را تبدیل به سکوی پرشی برای سرنگونی این نظام! و استقرار آزادی و دموکراسی در این میهن اسیر کرد.
بودجه کل مصوب مجلس نظام! برای سال 96 با 200 هزار میلیارد تومان افزایش نسبت به سال گذشته به یک میلیون و 152 هزار میلیارد تومان رسید. بیشترین بخش از این مبلغ به ارگانهای سرکوب، بهخصوص سپاه پاسداران اختصاص دارد. مبالغی که به مؤسسات وابسته به خامنهای تعلق میگیرد، بسیار شگفتانگیز است. بهعنوان مثال مبلغ 21000 میلیارد تومان به کمیته خمینی داده شد. در جای دیگری تصریح شده است که «بازپرداخت بدهی دولت به ستاد اجرایی خمینی و شرکتهای وابسته به آن تا سقف 10 هزار میلیارد تومان خواهد بود که پرداخت به آنها بر تمامی پرداختهای خزانهداری کل، مقدم است».
مؤسسات وابسته به خامنهای و سپاه پاسداران بیش از 60 درصد بودجه سالانه کشور را، بدون اینکه به کسی حساب پس بدهند میبلعند. «بخش عظیمی از حجم اقتصاد در اختیار دولت، حاکمیت، شرکتها و بنگاههای فرادولتی، سهمیهبگیر، غیرپاسخگو، بدون کنترل و ... قرار دارد». آن روی سکه «شرکتها و بنگاههای فرادولتی»، چاپ اسکناسهای بدون پشتوانه است که بهطور کامل علیه اقشار و طبقات زحمتکش است. [جهان صنعت - 20بهمن 94].
علی ربیعی، وزیر کار دولت «تدبیر و امید»! و معاون سابق وزارت اطلاعات و از شکنجهگران شناخته شده دههی 60، حداقل دستمزد کارگران برای سال 96 را، 930 هزار تومان در ماه یعنی حدود یک چهارم خط فقر اعلام کرد. به این ترتیب کارگران و خانوادههای ایشان که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند و بنا بر آمارهای دولتی به 40 میلیون نفر بالغ میشوند [خبرگزاری ایسنا - 17آذر 1395] در سال ۹۶ بیش از پیش با فقر و تبعیض و فشار مواجه خواهند شد. این در حالی است که بنا بر گزارش رئیس دیوان محاسبات نظام! به مجلس در مهر گذشته حقوق مدیران دستگاههای دولتی تا 53 میلیون تومن هم میرسد. در همین حال در اثر سیاستهای ضدکارگری این نظام! کارگران، گروه گروه بیکار میشوند.
نماینده مجلس نظام! از قم از تعطیلی بیش از 60 درصد صنایع کشور خبر داد و گفت: «سالانه نیاز به ایجاد یک میلیون شغل داریم و نزدیک به 8 میلیون بیکار داریم...». [خبرگزاری فارس -22شهریور95]
علی ربیعی، وزیر کار! در بوشهر اعتراف کرد که «میلیونها کارگر ایرانی فاقد قرارداد کار، حاشیهنشین و بیپناه در کشور وجود دارد...». [رسانههای حکومتی -28مرداد 95]
دبیرکل خانه کارگر ایران در روز 2 اردیبهشت 96 گفت: «در سال گذشته ۹۴ هزار کارگر بخش صنعت در ایران شغل خود را از دست دادهاند و اشتغال صنعتی شیب منفی دارد و دائماً کارگران بیکار میشوند».
یکی از کارگزاران نظام به نام غلامرضا عباسی گفت: «کارگران با قراردادهای موقت امنیت کاری ندارند. ۹۵ درصد کارگران قراردادی هستند و در واقعیت در کارهایی با ماهیت دائم و مستمر هم قراردادها موقتی است». [خبرگزاری رکنا - ۲۵ اسفند ۹۵]
دریابیگی دبیرخانه کارگر نظام! درمازندران گفت: «300 هزار نفر از کارگران صنوف مختلف مشکلات معیشتی دارند، نبود امنیت شغلی برای ۹۰ درصد کارگران و همچنین افزایش روند خصوصیسازی بدون توجه به امنیت شغلی از مشکلات کارگران است». [۶ اردیبهشت ۹۶]
تا اینجا معلوم شد که «کارگران و زحمتکشان، گوشت قربونیان» یعنی فقط چپاول و سرکوب بیشتر نصیبشان میشود. «بیکاری از آن کارگران، شلاق بر بدن کارگران، حقوقهای نجومی و اختلاسها از آن سران نظام مقدس، بودجه هم برای سرکوب بیشتر»!
اما حرفم با کارگران قهرمان و زحمتکشان عزیز، این نظام! ضدانسانی و ضدایرانی بر استثمار و چپاول زحمتکشان و کارگران بنا شده و هیچ تفاوتی بین کارگزاران جناح های مختلف آن وجود ندارد. غارت و چپاول همچون سرکوب و صدور تروریسم وجوه مشترک همه آنهاست. تا نظام منحوس ولایتفقیه بر سر کار است، کارگران و زحمتکشان ایرانی سهمی جز فقر و گرسنگی و بیکاری و تورم بیشتر ندارند. باید با شعار «نه به انتخابات قلابی و نه به این حکومت» بهپاخاست و انتخابات قلابی ریاستجمهوری! را تبدیل به سکوی پرشی برای سرنگونی این نظام! و استقرار آزادی و دموکراسی در این میهن اسیر کرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
لطفا نظرات خودرا با ما درمیان بگذارید برای ارتقاء کارمان
درصورتی که خواهان ارتباط با ماهستید آدرس ایمیل خود را بدهید